گزارش بیست و ششم: اعطای تسهیلات با بازپرداخت مبتنی بر درآمد؛ راه حلی برای دوره های افت درآمد و مصرف ناشی از بیکاریهای پیاپی

 ۱۴۰۰/۰۷/۰۴
  فایلهای مرتبط
گزارش بیست و ششم: اعطای تسهیلات با بازپرداخت مبتنی بر درآمد؛ راه حلی برای دوره های افت درآمد و مصرف ناشی از بیکاریهای پیاپی
بیست‌وششمین گزارش «کرونا، نیروی کار و حمایت اجتماعی» توسط معاونت رفاه اجتماعی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منتشر شد. این گزارش به معرفی طرح «اعطای تسهیلات با بازپرداخت مبتنی‌بر درآمد» به عنوان راه‌حلی برای دوره‌های افت درآمد و مصرف ناشی از بیکاری‌های پیاپی می‌پردازد و به پرسش‌های اصلی در رابطه با این طرح از جمله میزان اقساط، بهره وام‌ها، تأمین مالی این تسهیلات، مدت‌زمان بازپرداخت و غیره می‌پردازد. گزارش سپس با توصیف وضعیت بیکارانی که بیمه بیکاری دریافت نمی‌کنند و همچنین مدل‌سازی دوره‌های اشتغال و بیکاری احتمالی گروه‌های مختلف بر مبنای جنسیت، وضعیت تأهل، تحصیلات، نقش در خانوار و سن، به شناسایی گروه‌هایی از بیکاران می‌پردازد که احتمالا اعطای تسهیلات مبتنی‌بر درآمد به آن‌ها به هموارسازی مصرف و درآمدشان کمک می‌کنند و همچنین احتمال بازپرداخت تسهیلات از جانب این گروه‌ها بالاست.
اعطای تسهیلات با بازپرداخت مبتنی بر درآمد: راه‌حلی برای دوره‌های افت درآمد و مصرف ناشی از بیکاری‌های پیاپی 
ارائه این تسهیلات به کسانی که ثبات شغلی ندارند و دوره‌های بیکاری پیاپی را تجربه می‌کنند، ضمن بیشینه‌کردن احتمال بازپرداخت، به هموارسازی درآمد این گروه‌ها کمک قابل توجهی می‌کند. گرچه نرخ بیکاری کسانی که تحصیلات دانشگاهی ندارند پایین‌تر است اما بیش از سایرین تحت تأثیر عدم ثبات شغلی قرار دارند. 
با وجود این که ایران، نسبت به کشورهای منطقه، یکی از بالاترین نرخ‌های اشتغال رسمی را دارد، درصد پایینی موفق به برخورداری از مزایای بیکاری می‌‌شوند. یکی از مطالعات انجام شده در معاونت رفاه در حوزۀ بیمۀ بیکاری در سال 1398 نشان می‌دهد که از حدود 3 میلیون نفر بیکار، که از میان آن‌ها 1.74 میلیون قبلاً شاغل بودند، تنها 260 هزار نفر مقرری بیکاری دریافت می‌کردند. طبق این آمار، نسبت مقرری‌بگیران بیمۀ بیکاری در ایران به کل بیکاران کمتر از 1۰ درصد و نسبت به بیکاران قبلاً شاغل کمتر از 15 درصد بوده ‌است. البته نرخ بیکاران دریافت کنندة بیمه طبق طرح آمارگیری نیروی کار سال ۱۳۹۸ بسیار کمتر است و حدود ۲ درصد در کل، و ۶ درصد برای کسانی که در پنج سال گذشته تجربة کار داشته‌اند، برآورد شده است. 
جهت افزایش پوشش حمایت اجتماعی از بیکاران، در کنار طرح‌های بیمة بیکاری، می‌توان برنامة اعطای تسهیلات با بازپرداخت مبتنی بر درآمد را برای بیکاران به اجرا درآورد. مطابق با این سیاست، افراد می‌توانند در دورة بیکاری به صورت ماهانه تسهیلاتی دریافت کرده و پس از اشتغال و کسب درآمد کافی اقدام به بازپرداخت کنند. این نوع تسهیلات مشروط، می‌تواند بدون تضعیف مشوق‌های کاریابی، هموارسازی درآمد و مصرف را برای دوره‌های بعضا کوتاه اما متناوب بیکاری تضمین کند. 
برای حمایت از بیکاران و در عین حال بیشینه کردن احتمال بازپرداخت بهتر است این تسهیلات به گروه‌هایی از بیکاران پرداخت شود که بیش از سایرین با عدم ثبات شغلی مواجه هستند و دوره‌های به نسبت کوتاه (یک ساله یا کمتر) بیکاری را تجربه می‌کنند.
 نتایج بررسی‌ها، بر اساس طرح آمارگیری نیروی کار نشان می‌دهد که ارائة این تسهیلات به کسانی که مدرک دانشگاهی ندارند، به طور خاص سرپرستان خانوار و افراد زیر 35 سال، در کنار برخی دیگر از گروه‌های جمعیتی بیکاری که تحصیلات دانشگاهی دارند، ضمن بیشینه کردن احتمال بازپرداخت، به هموارسازی درآمد این گروه‌ها کمک قابل‌توجهی می‌کند.. 
 
برای نظر دادن ابتدا باید به سیستم وارد شوید. برای ورود به سیستم روی کلید زیر کلیک کنید.